همانگونه که پیشتر وعده داده بودیم، از سوی گروه فرهنگی کاسپینو و با همیاری هنرمندان تجسمی انزلی، آموزشگاه های آزاد خانه هنر و حجم سبز، موسسه فرهنگی ورزشی ملوان و مرکز فیلم و عکس پانورما، پنجم اردیبهشت 88، جشن بزرگداشت و تولد استاد جلیل ضیاءپور - پدر نقاشی مدرن و آغازگر نقد هنری ایران - را در زادگاهشان انزلی برگزار کردیم. این همایش ساعت 19:30 امروز در سالن آمفی تئاتر مجتمع فرهنگی شهید چمران شروع به کار کرد. استقبال کم نظیر اساتید، دانشجویان، دانش آموزان و اهالی و علاقه مندان فرهنگ و هنر، ویژگی متمایز مراسم از برنامه های تخصصی نظیر خویش بود.

در ابتدا، پس از پخش ویدئوهایی کوتاه، آروین ایلییگی از گروه فرهنگی کاسپینو، به خوانش سخنانی خطاب به مرحوم ضیاءپور پرداخت:   «تولّدت مبارک آقای ضیاءپور!  امروز پنجم اردیبهشت است و اگر شناسنامه ها راست بگویند، شما 89 ساله شده اید. نمی دانم هنوز آن قامت ستبر و موهای بی خیال با شما هست یا نه. دقیق و به جد نگاه می کنید یا دور دهان انگشت کشیده اید و آرام می خندید.

نمی دانم کدام گوشه ی این آمفی تئاتر سرد ایستاده اید. امّا دلم می خواهد این دقیقه ها که گذشت، چند ساعت بعد، وقتی روی بام کوچک مناره نشستید به تماشای بندر، لبخند همراهتان باشد. دوست داریم بدانید حضور گویا و مگوی ما در این جمع، فقط به خاطر شماست. هرچند دیر جمع شدیم؛ اگرچه به وقتش فراموش کرده بودیم، امّا دستکم حالا با صدای بلندتر می گوییم: آقای ضیاءپور! زندگی در هوایی که هوای زادگاه شماست، خون به رگهایمان می دواند. شرمساری برای ماست که شصت سال فرصت داشتیم امّا بلد نبودیم حتّی یک روز برای شنیدن حرفهای شما، جایی جمع شویم. که حتّی بلد نبودیم و نیستیم یک گالری کوچک در این شهر بسازیم تا میزبان رؤیای شما باشد. روزگاری بلند است که بناهای زشت و باغ های بی درخت و کتابخانه های فقیر می سازیم. که هیچ کوی و کوچه و میدانی به نامتان نیست. نه شما و نه هیچ کدام از پدران ِ هنر این شهر که بچّه های انزلی باید روی شانه هایشان بایستند اگر می خواهند بزرگ شوند... خیابان احمد عاشورپور- نوگرای بزرگ موسیقی ایران- کجاست؟ کدام سینما به نام ابراهیم مرادی – پیشگام سینمای ایران- است؟ کجای این بندر مه آگین یادمان می آورد که انزلی مهد تئاتر نوین ایران بوده است؟

می گویند روح آدمی به جایی باز می گردد که زمانی دوست داشته است. حیف که دیگر وقتی غروب در خیابان های انزلی قدم می زنید، نمی شود کسی شما را ببیند و در آغوش بگیرد. افسوس که فرصت شاگردی شما به بچّه های انزلی نرسید... آقای ضیاءپور روزتان مبارک! دوست داریم مثل شما باور کنیم هنوز صبح است، اگر خروس می خواند.»

سپس با پخش فیلم مستند کوتاهی درباره استاد ضیاءپور، امین حق ره که اجرای برنامه را برعهده داشت حسن خوشدل، ترانه سرا و آهنگساز پیشکسوت انزلی را روی سن فراخواند تا بعد از سالها به اجرای یک برنامه رسمی بپردازد.

 استاد خوشدل فطعاتی چند با گارمان خویش نواخت که مورد توجه تماشاگران قرار گرفت.

آنگاه ناصر رمضانی، نقّاش انزلیچی، از دکتر اسماعیل بنی اردلان دعوت نمود تا سخنرانی خویش را آغاز نماید. دکتر بنی اردلان، ریاست اسبق دانشکده سینما تئاتر، مدیرعامل فرهنگسرای نیاوران، و رییس گروه هنر و فلسفه فرهنگستان با ابراز خوشحالی از حضور در این گردهمایی از استاد جلیل ضیاپور به عنوان آغاز گر هنر مدرن، یکی از پیشگامان نقد هنری در ایران، کسی که مبحث تقابل مدرنیته و سنت را طرح کرده هم چنین هنرمندی که به تفکر ایرانی و گذشته ایران علاقه مند بوده و اطلاع وافر و عمیقی نسبت به پیشینه خودش داشته یاد نمود.

 اسماعیل بنی اردلان ضمن اشاره به این که هنوز در حوزه نقد هنری به شدت ضعیف هستیم وضعیت نقاشی در دوره ماقبل کمال الملک و پس از آن ، هم چنین سیر تحولات هنر نقاشی تا به امروز را مورد بررسی قرار داد. در ادامه ، مختصات و مولفه های نقاشی ایرانی و تلفیق آن با هنر مدرن از دیگر مباحثی بود که  توسط نگارنده کتاب سرفرسنگ های تعقل در مسیر نگارگری ایرانی در جمع حاضرین مورد واکاوی قرار گرفت.   ادامه ی همایش با پخش فیلم های کوتاهی از سخنان استاد ضیاءپور (در بیان دیدگاه و آراء خویش) و ویدئوهایی از برنامه های آینده فرهنگی انزلی پیگیری شد.

قسمت دوم اجرای موسیقی به علی حق ره و گروه جوانش اختصاص داشت تا قطعاتی خاطره انگیز از استاد احمد عاشورپور و دیگران را بخواند.

آنگاه سیاوش یحیی زاده، مدرس هنر و مدیر گالری آزاد «پویا»ی رشت به سخنرانی جذابی در باب هنر مدرن و خاستگاه و ویژگی های آن پرداخت.

ویدئوی تبریک ِهنرمندان انزلیچی به دکتر ضیاءپور و کلیپی تماشایی از تصاویر انزلی و صدای سهیل نفیسی ، آخرین ساخته های گروه کاسپینو برای برنامه ی قسمت نمایشی مراسم بود که مورد استقبال بسیار میهمانان قرار گرفت.

در طول همایش، رحیم رحیم زاده -نقاش انزلیچی- که در سمت چپ سن نشسته بود، نقاشی تابلوی پرتره ای از استاد ضیاءپور را همانجا آغاز کرد و به پایان برد. این اثر و تابلوی دیگری از ناصر رمضانی - دیگر نقاش انزلیچی- به رسم یادبود به نماینده خانواده مرحوم ضیاءپور تقدیم شد.

 اسماعیل بنی اردلان و سیاوش یحیی زاده نیز در میان تشویق حضار به روی سن بازگشتند تا دو تابلوی ناصر رمضانی را به یادگار دریافت دارند.